ความรักไหนใครหลายคนบอกว่ามันสวยงามไม่ใช่หรอ

แต่ทำไม....ฉันถึงเสียใจกับ ความรัก ล่ะ

หรือว่าฉันรักไม่เป็น.....รักแบบทุ่มเทหัวใจ หรือเปล่า

ฉันจะต้องอยู่แบบนี้ไปนานแค่ไหน......

อยู่ในสภาพที่เหมือนเป็นที่สองของใครสักคน

มันเสียใจ มันมีน้ำตา.....แต่ฉันก็ยังคงอยู่ตรงที่เดิม

จะมีใครมาช่วยฉันไปจากตรงนี้ได้มั้ยนะ.....

ใครสักคน...ที่เป็นของฉันจริง......

วันนี้นึกว่าจะมีแต่ความสุข ที่เราได้ไปเที่ยวกัน

แต่กลายเป็นว่าฉันต้องมาเสียน้ำตา 5-6 รอบ

เรื่องเดิมๆ....ผู้หญิงคนเก่า...ที่ไม่รู้ว่าเทอลืมไปหรือยัง โทรมา

คราวนี้เทอโกหก..ทั้งที่ฉันนั่งอยู่ข้างๆ แต่สุดท้ายเทอก็ต้องบอก..ความจริง

ความจริง...ที่รู้ว่าเทอโกหกฉันมาหลายครั้งแล้ว

เทอบอกว่าเพื่อความสบายใจของฉัน...อีกแล้ว

แน่ใจหรือว่าฉันจะสามารถสบายใจได้...ยิ้มได้อีก

ทั้งที่รู้อยู่ว่าเทอ...โกหกกัน หลอกลวง

แต่ก็พยายามควบคุมแล้วนะ...น้ำตาที่กำลังจะไหล

แต่ทำไม่ได้...มันทนไม่ไหวจริงๆ

พยายามคิดว่าเทอกับเค้า...แค่เพื่อนกัน

ฉันสามารถทำใจยอมรับ...คนทั้งโลกได้

ยกเว้น...เค้าคนนั้น..ฉันขอได้ไหม

นึกแล้วว่าเทอต้องบอกแบบนี้..

"ไม่มีทาง..เค้าเป็นเพื่อนฉัน"

นั่นไงคำนี้ล่ะที่ฉันไม่อยากได้ยิน...เทอโกหกต่อสักนิดคงดี

เทอสั่งไม่ให้ฉันไปวุ่นวาย...ไปว่าเค้า

แต่เทอกลับว่าฉัน...ว่าฉันคิดไร้สาระ..

แต่กับเค้า...ตอนคบกัน..เทอคงไม่เคยว่า..สินะ

ทำไมทั้งที่ฉัน..อยู่ข้างเทอ..แต่ก็เหมือนเทอไกลออกไป

ทั้งที่เทอพูดว่ารัก...แต่คำนั้นดูเหมือนจะลางเลื่อนไปแล้ว

ทั้งที่เทอบอกว่า รัก...แต่ฉันกลับรู้สึกเสียใจกว่าเดิม

ทำไงดีนะ........อดทนคำเดียวใช่มั้ย.....ที่ฉันทำได้

หรือว่าฉันรักเทอมากไปนะ....ไม่เข้าใจตัวเองเลย

เหงาจังเลย.....บีไม่สบายไม่หายสักที...ไม่เป็นไรไม่บ่นก็ได้

บีไม่หายสักที....จนเราไม่มีเวลาคุยกัน....เอาล่ะไม่บ่นแล้ว

เมื่อไหร่จะหายสักทีล่ะ....ไม่รู้หรอว่า....เหงานะ

บางที...แค่อยากคุยบ้าง...เจอกันบ้าง...แต่ก็ทำไม่ได้

ทั้งที่เข้าใจ...ทั้งที่รู้ดี....แต่กลับร้องไห้...ทำไมกันนะ

พยายามเข้าใจ...พยายามไม่ร้องแล้ว...แต่สุดท้ายทำไม่ได้..เหมือนเดิม

อยากหั้ยเรา...มีเวลาคุยกัน...อยากให้เราได้เจอกันบ้าง

ขอมากเกินไปหรือ....เมื่อไหร่นะ...จะหายสักที

ตอนนี้....เหงาเหลือเกิน

แล้วจะทำยังไงดีนะ....ทั้งที่เข้าใจ..แต่อดไม่ได้สักที